blogMac.info

Macowcy! Jesteście znudzeni? Brakuje Wam dobrych i co najważniejsze darmowych gier na Wasze oesowe koty? Zapraszam do zapoznania się z macową wersją Quake Live!

Wg najnowszych informacji aby utrzymać projekt, który jest notabene w pełni profesjonalny, twórcy wprowadzą do gry system mini transakcji. Co jednak nie powinno być zbyt uciążliwe i parafrazując prezentera GOL nie musimy składać ofiary złotemu cielcowi konsumpcji aby się dobrze bawić

Fragujcie więc!

Dzień dziecka, to praktycznie dzień każdego z nas. Lubimy się bawić, a dziś pokażę Wam, iż można nieźle zabawić się na jabłkowym sprzęcie!

Zacznijmy od stacjonarnych Makówek.
Pisałem kiedyś o grze World of Goo, dziś bez problemu możemy ją nabyć za około 20 PLN (Użytkownik Quaint poinformował, że w pudełku jednak nie ma wersji dla Mac’a , grę można nabyć TU), została wydania przez firmę City Interactive. Jest to swoista epicka opowieść o wyprawie ku nieznanemu odbytej przez pocieszne gluty. Największym plusem tej produkcji obok humoru oraz miłej dla oka oprawy audio wideo jest niepowtarzalność każdego ze światów. Zresztą praktycznie każdy poziom dostarcza nam unikalnych zagadek oraz czysto zręcznościowych wyzwań.

Podwaliny tej produkcji przypominają popularnego Pontifexa, zabawa sprowadza się do budowania różnorakich konstrukcji przy pomocy glutów. Mamy wiele rodzai tytułowych Goo, zwykłe – czarne, jednorazowe, zielone, można dołączać i przekładać z miejsca na miejsce oraz wiele, wiele więcej. Do osobliwego grona dołączyły czaszki, gluty liny, rzepy, bomby i zapałki. To całkiem sporo, a kombinacji jest o wiele więcej. Program zapewnia niemały wysiłek dla naszych szarych komórek, no i naszych palców. Wszystko dzieje się w czasie rzeczywistym. Źle zbalansowane wieże wyginają się (i łamią) zgodnie z prawami fizyki. Dodatkowym atutem jest to, że każdy poziom można kończyć wielokrotnie, co jest nawet wskazane. Chodzi tu o to aby uratować jak najwięcej glutów. Gra nagradza oraz informuje, jeśli uda Ci się uratować wszystkie, które można uratować, jest to na prawdę trudne!

Nie można też zapomnieć o trybie sieciowym. Polega on na budowaniu jak najwyższej wieży za pomocą już uratowanych Goo. Wynik można na bieżąco porównywać z innymi. Poza tym Korporacja (bo tak nazywa się ten tryb) jest podatna na nasze postępy w grze, więcej nie zdradzę, nie chcę Wam psuć tej jakże wysmakowanej fabuły

Kolejnych hitem jaki pragnę Wam przedstawić jest Braid, nie dajcie się zmylić można kupić grę na OS X tutaj. Jest to obraz utrzymany w tonacji ekspresjonistycznej, utkany ze światła i barw. Trzeba dodać również z czasu, bo to on odgrywa w tym programie decydującą rolę. Sama gra (nie zdradzając fabuły) traktuje o popełnianiu błędów, które można jednak cofnąć. Więc mamy tu nieśmiertelnego bohatera, który zawsze może cofać swoje błędy oraz śmierć.

Braid trailer from David Hellman on Vimeo.

Podobnie jak przy World of Goo gra w każdym ze światów jest diametralnie inna. Bo co powiecie na cień, który może się od nas oddzielić i zrobić to co my chwilę temu. Albo na kroki, które albo cofają bądź pozwalają „normalnie” płynąć czasowi.

Mechanika gry jest jednak banalna, każdy pojmie ją w mig. Lecz już same zagadki są czasem wręcz przegięte. Naszym celem może być proste dotarcie do wyjścia (co jest banalne) oraz zbieranie puzzli. To właśnie wiąże się z największym problemem, nieraz cofniecie czas aby poprawić nieudane podejście. Jednak nie zawsze ten sposób zadziała. Są obszary, przedmioty, lub wrogowie wyjęci spod naszej władzy czasem. Uwierzcie mi ta gra to prawdziwy wysiłek dla naszego mózgu, ale za to jak satysfakcjonujący!

Fabuła jest brylującym elementem zabawy, z pozoru przedstawia prostą historię o poszukiwaniu księżniczki, czyli ukochanej. Jednak po zagłębieniu się w historię opowiedzianą w książkach gracz może poczuć, że coś z tą baśnią jest nie tak.

Niezdradzając kulisów fabuły można powiedzieć, że odbiór przedstawionej historii jest bardzo indywidualny. Cel, czyli księżniczkę można postrzegać wielowymiarowo. Może ona symbolizować obłęd oraz zaślepienie w dążeniu do wyznaczonego celu. Jednak przeciętnemu graczowi znacznie łatwiej będzie w niej dostrzec symbol upadłej miłości.

Upadła miłość, którą bohater za wszelką cenę stara się naprawić okazuje się być przekleństwem jego ukochanej.

Historia oraz jej wielowymiarowość są wręcz niezwykłe i stanowią kolejny argument za zakupem programu!

Teraz zajmijmy się czarnym koniem na rynku handheldów iPhone’em oraz iPod’em touch.
Terminator Salvation, gra TTP przypominająca w swej mechanice kasowe Gears of War. Gra stworzona na licencji filmowej przez Gameloft. Dostępna w App Store za 3,99 euro. Po pierwsze program oferuję doskonałą grafikę, czuć to na każdym kroku, nie ma startu do żadnej z darmowych produkcji. Przepych graficzny został okupiony spadkami FPS, w niektórych walkach może to być frustrujące!

Nie jest to typowa nawalanka, wpadnij pozabijaj. Tu, podobnie jak w GoW gra wręcz wymusza chowanie się za osłonami, możemy zza nich prowadzić ostrzał, bądź szybko wycofać się, lub przeć na przód. Sterowanie to kolejny plus tej produkcji, posiada kilka trybów, również uwzględniających akcelerometr. Na pewno odnajdziemy tam coś dla siebie.

Żywotność gry jest przeciętna. Mamy krotką, ale za to intensywną kampanie, do dalszej gry mobilizują nas achievementy oraz tryb w którym poruszamy się Terminatorem, tu sporym utrudnieniem może być brak możliwości chowania się no i raczej powolne ruchy.

Gra warta jest Waszej uwagi, jest raczej tania, a zapewni Wam zajęcie w najnudniejszych chwilach życia… Dostępna w polskim App Store.

A na deser prawdziwa perełka! Zenonia, reklamowana jako prawdziwy RPG wypełniony akcją. I tu muszę się zgodzić! Jest to mangowe połączenie (wygląd nasuwa skojarzenia z serią Zelda) Diablo z grą logiczną, często rozwiązujemy proste zagadki a’la Sokoban. Program jest okraszony sporą dawką humoru, polecam czytać wypowiedzi NPCtów. Nie raz uśmiechniecie się pod nosem. Zresztą nawet porady są dość nietypowe, bo na przykład jak czuje się gracz, który czyta tipsa “Zagadki wymagają myślenia”, głębokie prawda?

Z Diablo gra odziedziczyła system przedmiotów oraz drzewa umiejętności, mamy dwa aktywne (działają po “uruchomieniu”) oraz pasywne zwiększające statystyki naszej postaci (działają stale). Rozgrywka przebiega w 100% w czasie rzeczywistym. Na ekranie mamy typowy dotykowy krzyżak, służący do poruszania się, pasek z aktywnymi umiejętnościami (drugi służy jedzeniu, tu można zginąć z głodu, oraz napojom leczącym), a końcu wirtualny przycisk ataku, postać sama ustawia się do wroga. Jest tylko problem kiedy oni nas otaczają, ale system i tak sprawdza się całkiem dobrze.

Nieco gorzej jest z ekwipunkiem, po nim poruszamy się tak samo jak w grze, wszystko jest małe a kursor nie zawsze zachowuje się tak jak tego chcemy. Całe szczęście gra podczas buszowania po ekwipunku jest zatrzymana. Jednak bardzo szybko przyzwyczajamy się i do menu ekwipunku.

Historia opowiadana jest przy pomocy zadań głównych, pomoc NPCtom, zadania poboczne, są premiowane dodatkowymi punktami doświadczenia. Warto je wypełniać, szczególnie gdy i tak trenujemy naszą postać w dzikich ostępach. Zadania poboczne sprowadzają się do typowego: przynieś, wynieś, pozamiataj i wyzabijaj.

Zadania główne… a tu nie napiszę nic, wzmiankuję tylko, że wiele zależy od wyborów jakie podejmiemy w początkowej fazie gry. Warto przejść tę grę przynajmniej 2 razy, lepiej nawet więcej aby poznać wszystkie typy postaci (Paladyna, Wojownika i Zabójcę). Jedno przejście gry to kilkadziesiąt godzin więc na prawdę warto! Gra kosztuje 4,99 euro, jest dostępna w polskim App Store.

Mała niespodzianka, koreańska reklama

Kto pamięta Pippin’a konsolę do gier stworzoną przez Apple? No właśnie nikt. Pierwszy mezalians z rynkiem gier skończył się porażką.

Dziś dzięki App Store i sporej popularności iPhone oraz iPod’a touch Jabłuszko powróciło na rynek gier. Proste gierki jak i większe projekty tworzone przez Gameloft, czy EA święcą tryumfy często nie mniejsze niż produkcje z konsol przenośnych Nintendo oraz Sony!

Wedle plotki, która pojawiła się w internecie Apple pragnie znów wkroczyć pełną na rynek gier wideo. Miało by w tym pomóc przejęcie Electronic Arts, wydającej i tworzące pod swoim szyldem tak znane serie jak Fifa czy NfS.

EA jednak jak większość firm tnie koszty, a nie wszystkie projekty przynoszą zakładany dochód. Czy w świetne tych informacji możliwe jest przejęcie przez dobrze radzące sobie Jabłuszko?

Powiem krótko taka możliwość jak najbardziej istnieje. Jednak sam pomysł wydaje mi się nieprawdopodobny. A informacja jeśli ma już jakiś podtekst to jedynie chęć chwilowego zwiększenia cen akcji, aby je drożej sprzedać. Ludzie powiedzą i napiszą wszystko aby zarobić…

W tym wpisie pragnę połączyć dwie moje pasje, Mac’i i gry
Od pewnego czasu testuję nietypową grę World of Goo. W dużym uproszczeniu jest to gra logiczna o budowaniu mostów, wież i innych dziwnych konstrukcji. Cała magia tytułu polega na idealnie dobranym poczuciu humoru, z piękną, czasem nieco patetyczną muzyką. Gracze docenią również nawiązania do innych gier.

Po przetestowaniu dema (jest dosyć obszerne) mogę śmiało stwierdzić, że gra jest warta 20$. To co zobaczyłem i usłyszałem po prostu mnie poruszyło. Bardzo giętka fizyka, wierszyki na tabliczkach (to dla znających angielski w stopniu dobrym) oraz odgłosy “glutów”, jak zgrabnie nazwał Goo redaktor pewnego serwisu. Wszystko to tworzy przyjemny i specyficzny nastrój.

Jest to niezależna produkcja. Autorzy zdecydowali się na brak jakich kol wiek zabezpieczeń, co przekłada się na… No cóż ja wierzę, że MacUserzy to uczciwa społeczność. Naprawdę warto docenić czyjąś pracę. Szczególnie jeśli jest niebanalna i w potoku coraz to bardziej “zaawansowanych” gier, ta pozawala ruszyć szare komórki w sposób bezstresowy. Ocal Goo, one są tego warte!

Na razie nie duszami, czy Mac’ami. Ale iPodami Wśród wielu darmówek, to jest prawdziwa perełka. Motyw z nadchodzącego hitu jakim niewątpliwie będzie Diablo 3. Wszystkich zainteresowanych zapraszam do ściągania. Plik oczywiście jak na razie darmowy (US)!

Tak twierdzi John Carmack, założyciel id Software. Twórca gier Wolfenstein, Doom, Quake twierdzi, że iPhone ma możliwości zbliżone do konsoli Dreamcast, czy PlayStation 2, nawet o starym Xbox’ie wspominał. Jak również znacznie przewyższa mocą współczesne konsole przenośne Sony PSP i Nintendo DS, nawet razem wzięte.

Więcej »